Beste, Ingrid, Nadine en Ulrike
Wij lopen reeds een tijdje te denken
Wat we jullie zouden kunnen schenken
Wij willen jullie iets bijzonders geven
Waaraan jullie veel plezier zullen beleven
Een groot cadeau is er niet bij
Maar toch maken wij jullie reuzeblij
Om jullie een beetje gerust te stellen
Zullen we jullie het volgende vertellen
Vast en zeker krijgen wij het voor elkaar
de klosopdrachten geraken af, het hele jaar
Och... jullie zullen het volgende jaar wel zien
Als wij komen klossen horen jullie ons niet ... misschien
Gaat het kruisen of wringen niet
Dan luisteren julie naar ons verdriet.
Wij komen zo graag naar het kantkloshuis
En blijven donderdag niet hangen voor de buis
Daarom wensen wij jullie met een groot gebaar
Een heel oprecht en Gelukkig Nieuwjaar
Wij worden later keineige super kloskampioenen
nou ja, ... wij geven jullie alvast dikke klapzoenen
De kantklossers van Halle
Januari 2010
zaterdag 23 januari 2010
vrijdag 22 januari 2010
Verrassing!
Gisterenavond eventjes enorm verschoten.
Opeens en totaal onverwacht komt er volk binnengewandeld dat een half uurtje voor de bijeenkomst aan de telefoon verkondigde : "We kunnen niet komen"!
We hadden toen al iets moeten vermoeden.
Maar we zijn het niet gewoon.
Pas als we gevraagd worden om eventjes te stoppen met helpen, begin ik iets te vermoeden.
Maar dat weerhoudt me niet om, zoals de rest van het bestuur, met schaamrode wangen te luisteren naar de nieuwjaarsbrief van de leden.
Zoveel werk om ons in de maling te nemen, om ons eigenlijk te bedanken met een heerlijk mandje vol lekkernijen.
Van ons drietjes, heel hartelijk bedankt aan iedereen!!!
Opeens en totaal onverwacht komt er volk binnengewandeld dat een half uurtje voor de bijeenkomst aan de telefoon verkondigde : "We kunnen niet komen"!
We hadden toen al iets moeten vermoeden.
Maar we zijn het niet gewoon.
Pas als we gevraagd worden om eventjes te stoppen met helpen, begin ik iets te vermoeden.
Maar dat weerhoudt me niet om, zoals de rest van het bestuur, met schaamrode wangen te luisteren naar de nieuwjaarsbrief van de leden.
Zoveel werk om ons in de maling te nemen, om ons eigenlijk te bedanken met een heerlijk mandje vol lekkernijen.
Van ons drietjes, heel hartelijk bedankt aan iedereen!!!
dinsdag 5 januari 2010
vrijdag 1 januari 2010
dinsdag 22 december 2009
zondag 6 december 2009
De bezige Bijtjes: Verslag
Het is Sinterklaas, wij gaan weer op pad.
Juist naar dat deeltje van het land waar deze goedheilige man het werk overlaat aan Sint-Maarten.
We zijn op weg naar Aalst, voor een weekendje tentoonstellen. ‘s'Morgensvroeg de auto laden en een half uurtje later uitladen. Sleuren met doeken en werken, toch maar dat kleurtje onder de werken. Zouden we het zo niet doen ? Gelukkig is deze tentoonstelling altijd de laatste van het jaar en daar zijn we soms niet rouwig om. Tegen 10 uur staat alles klaar om de bezoekers te ontvangen. Soms is het een stormloop en soms komen ze binnen gedruppeld, maar welkom zijn ze altijd. Een dagje klossen, of festonneren, want ik hou vandaag demo van lintjeskant. ‘s Avonds is het effe aftellen naar 6 uur als we door onze stoelen zitten, de rug stram wordt en de ogen meer licht nodig hebben. Maar dan zit de eerste dag al weer op.
Morgen veranderen we de samenstelling en mogen we de laatste keer dit jaar afbreken!
Juist naar dat deeltje van het land waar deze goedheilige man het werk overlaat aan Sint-Maarten.
We zijn op weg naar Aalst, voor een weekendje tentoonstellen. ‘s'Morgensvroeg de auto laden en een half uurtje later uitladen. Sleuren met doeken en werken, toch maar dat kleurtje onder de werken. Zouden we het zo niet doen ? Gelukkig is deze tentoonstelling altijd de laatste van het jaar en daar zijn we soms niet rouwig om. Tegen 10 uur staat alles klaar om de bezoekers te ontvangen. Soms is het een stormloop en soms komen ze binnen gedruppeld, maar welkom zijn ze altijd. Een dagje klossen, of festonneren, want ik hou vandaag demo van lintjeskant. ‘s Avonds is het effe aftellen naar 6 uur als we door onze stoelen zitten, de rug stram wordt en de ogen meer licht nodig hebben. Maar dan zit de eerste dag al weer op.
Morgen veranderen we de samenstelling en mogen we de laatste keer dit jaar afbreken!
woensdag 11 november 2009
zondag 1 november 2009
Tentoonstelling: Vrijdag!
November, een kalme maand dus eens tijd om onze schade in te halen. En effe terug te denken naar aan het begin van de tentoonstellingsdrukte.
Vrijdag:
Het is zo ver : vandaag zetten we de zaal in orde.
Vorige keer kenden we de zaal op ons duimpje.
Maar we moesten op één avond panelen opbouwen. Vandaag hebben we de zaal een paar keer gezien en zijn de mannen al achter tentoonstellingspanelen.
Gelukkig hebben we deze keer een ganse dag, na een rondleiding van de schakelaars en het evacuatie reglement voor brand, kunnen we de handen uit de mouwen steken en het is nodig.
De zaal staat opgesteld voor een eetfestijn en een 15 tal rijen tafels en stoelen moeten nog achter het gordijn van het podium verdwijnen.
Tegen de middag zijn we toe aan de opstelling van de panelen.
Effe paneeltjes naar die hoek, of toch maar naar het midden.
Toch maar terug naar de kant.
Idem met de tafels. Wat hebben we daar een rot vloer, lekker gekleurde tegeltjes in motief gelegd, waar je geen tafels op kan uitlijnen.
Voor de rest kunnen we niet klagen.
Gelukkig zijn we al aan het eten als de versterking er aankomt.
Moest het nu uitpakken, afkuisen en ophangen zijn, zou het verhaaltje snel vertelt zijn. Maar wie dit al eens gedaan heeft, weet dat het puzzelen is voor alles een gepast plaatsje heeft aan een paneel of op een tafel.
Uiteindelijk zijn we er geraakt en zelfs mooi op tijd om nog rustig iets te eten en wat rustig te worden want morgen volgt nog veel stress!
Vrijdag:
Het is zo ver : vandaag zetten we de zaal in orde.
Vorige keer kenden we de zaal op ons duimpje.
Maar we moesten op één avond panelen opbouwen. Vandaag hebben we de zaal een paar keer gezien en zijn de mannen al achter tentoonstellingspanelen.
Gelukkig hebben we deze keer een ganse dag, na een rondleiding van de schakelaars en het evacuatie reglement voor brand, kunnen we de handen uit de mouwen steken en het is nodig.
De zaal staat opgesteld voor een eetfestijn en een 15 tal rijen tafels en stoelen moeten nog achter het gordijn van het podium verdwijnen.
Tegen de middag zijn we toe aan de opstelling van de panelen.
Effe paneeltjes naar die hoek, of toch maar naar het midden.
Toch maar terug naar de kant.
Idem met de tafels. Wat hebben we daar een rot vloer, lekker gekleurde tegeltjes in motief gelegd, waar je geen tafels op kan uitlijnen.
Voor de rest kunnen we niet klagen.
Gelukkig zijn we al aan het eten als de versterking er aankomt.
Moest het nu uitpakken, afkuisen en ophangen zijn, zou het verhaaltje snel vertelt zijn. Maar wie dit al eens gedaan heeft, weet dat het puzzelen is voor alles een gepast plaatsje heeft aan een paneel of op een tafel.
Uiteindelijk zijn we er geraakt en zelfs mooi op tijd om nog rustig iets te eten en wat rustig te worden want morgen volgt nog veel stress!
Abonneren op:
Posts (Atom)