woensdag 24 februari 2010
dinsdag 23 februari 2010
maandag 22 februari 2010
zondag 21 februari 2010
zaterdag 20 februari 2010
donderdag 18 februari 2010
Sint-Truiden: Verslag
Kantroutes, waarom steeds in die koude maanden ?
Ach ja, we trekken dikke kousen en stapschoenen aan en genieten nog eens van het shopping ticket van de NMBS voor een dagje Sint-Truiden.
Ons plan om 's morgens nog iets te bezoeken loopt een beetje mis. Behalve de toren met veel te veel trappen valt er buiten het toeristisch seizoen niet veel te bezoeken.
Dus zijn we lekker iets gaan eten.
Om 2 uur begint de zoektocht.
Omdat we toch al op de markt zijn gaan we eerst op zoek naar de Abdijsite. Hier is niets te zien.
Dan maar naar de O.-L.-Vrouwekerk.
Hopelijk kunnen ze ons daar op weg helpen.
Een meisje is hoedster van de crypte, en toont ons de weg terug naar de abdijtoren.
Aan de toren is er geen ingang, tot aan het stadsmuseum: niets open.
Gelukkig vinden diegenen die aan de toegangspoort zijn achtergebleven de trouwzaal. waar de tentoonstelling zich bevindt.
Voor mij is het de 2de keer dat ik deze tentoonstelling zie.
Hoe een locatie kan mee spelen. Sommige werken komen hier meer tot hun recht als destijds in Brussel.
Het eerste werk blijft nu in de achterliggende symbolieken toch nog ietsjes meer zeggen. En het hangt hier prachtig.
De Japanse vissen blijven voor mij een topper.
Gelukkig vinden we hier een vriendelijke gids van kant in Vlaanderen die ons langs de andere locaties wil rondleiden.
Van hieruit gaan we naar het museum van de Vlaamse Minderbroeders waar enkele monumentale werken van Betty Cuykx tentoongesteld staan.
De ruimte is optimaal benut. een echte pracht!
Alhoewel we allemaal heel braaf geweest zijn moesten we langs bij het politiekantoor. Hier was een tentoonstelling van werken uit het volwassenen onderwijs Vrije Leergangen Limburg. Prachtige fijne werken sierden de gangen.
Van daar naar de kantsite Ursulinen: Daar kregen we een onderdeel van hun verzameling kant te zien. De voorlopers van onze moderne kant, want een doekje was hier niet te vinden.
Onze gids vertelde ons dat dit de laatste locatie was, en dat we vooral de deur hiertegenover niet mochten vergeten ! Aan de andere kant van die deur glinsterde er al iets dat mijn aandacht trok : een prachtig 3-dimensionaal werk in koperdraad met ernaast nog een pracht van een werk.
Onze mond viel van verbazing open tot op de stenen vloer, als we van aan dit werk de rest van de zaal in oogschouw nemen.
Dit is mijn ding: de tentoonstelling van de Dames van KantelinK blijkt na afloop iedereen het meeste geïntrigeerd te hebben.
Dit is wat ik ooit hoop te realiseren, zo'n tentoonstelling.
Hopelijk spreken de foto's voor zich.
Nadien nog eventjes naar 't Gallerietje, waar we enkele prachtige klassieke werken kunnen bewonderen. Het contrast kon eventjes niet groter zijn.
Terug naar het station. Spijtig genoeg moesten we effe wachten op de trein naar huis, maar helaas was er te weinig tijd om nog eventjes op te warmen bij een tas koffie of warme choco.
Ach ja, we trekken dikke kousen en stapschoenen aan en genieten nog eens van het shopping ticket van de NMBS voor een dagje Sint-Truiden.
Ons plan om 's morgens nog iets te bezoeken loopt een beetje mis. Behalve de toren met veel te veel trappen valt er buiten het toeristisch seizoen niet veel te bezoeken.
Dus zijn we lekker iets gaan eten.
Om 2 uur begint de zoektocht.
Omdat we toch al op de markt zijn gaan we eerst op zoek naar de Abdijsite. Hier is niets te zien.
Dan maar naar de O.-L.-Vrouwekerk.
Hopelijk kunnen ze ons daar op weg helpen.
Een meisje is hoedster van de crypte, en toont ons de weg terug naar de abdijtoren.
Aan de toren is er geen ingang, tot aan het stadsmuseum: niets open.
Gelukkig vinden diegenen die aan de toegangspoort zijn achtergebleven de trouwzaal. waar de tentoonstelling zich bevindt.
Voor mij is het de 2de keer dat ik deze tentoonstelling zie.
Hoe een locatie kan mee spelen. Sommige werken komen hier meer tot hun recht als destijds in Brussel.
Het eerste werk blijft nu in de achterliggende symbolieken toch nog ietsjes meer zeggen. En het hangt hier prachtig.
De Japanse vissen blijven voor mij een topper.
Gelukkig vinden we hier een vriendelijke gids van kant in Vlaanderen die ons langs de andere locaties wil rondleiden.
Van hieruit gaan we naar het museum van de Vlaamse Minderbroeders waar enkele monumentale werken van Betty Cuykx tentoongesteld staan.
De ruimte is optimaal benut. een echte pracht!
Alhoewel we allemaal heel braaf geweest zijn moesten we langs bij het politiekantoor. Hier was een tentoonstelling van werken uit het volwassenen onderwijs Vrije Leergangen Limburg. Prachtige fijne werken sierden de gangen.
Van daar naar de kantsite Ursulinen: Daar kregen we een onderdeel van hun verzameling kant te zien. De voorlopers van onze moderne kant, want een doekje was hier niet te vinden.
Onze gids vertelde ons dat dit de laatste locatie was, en dat we vooral de deur hiertegenover niet mochten vergeten ! Aan de andere kant van die deur glinsterde er al iets dat mijn aandacht trok : een prachtig 3-dimensionaal werk in koperdraad met ernaast nog een pracht van een werk.
Onze mond viel van verbazing open tot op de stenen vloer, als we van aan dit werk de rest van de zaal in oogschouw nemen.
Dit is mijn ding: de tentoonstelling van de Dames van KantelinK blijkt na afloop iedereen het meeste geïntrigeerd te hebben.
Dit is wat ik ooit hoop te realiseren, zo'n tentoonstelling.
Hopelijk spreken de foto's voor zich.
Nadien nog eventjes naar 't Gallerietje, waar we enkele prachtige klassieke werken kunnen bewonderen. Het contrast kon eventjes niet groter zijn.
Terug naar het station. Spijtig genoeg moesten we effe wachten op de trein naar huis, maar helaas was er te weinig tijd om nog eventjes op te warmen bij een tas koffie of warme choco.
dinsdag 2 februari 2010
Site! update
Aan het schrijven geslagen.
De verslagen staan bijna in orde voor 2009.
Voor 2010 ga ik nog meer mijn best doen om het bij te houden..
De verslagen staan bijna in orde voor 2009.
Voor 2010 ga ik nog meer mijn best doen om het bij te houden..
zaterdag 23 januari 2010
Nieuwejaars brief!
Beste, Ingrid, Nadine en Ulrike
Wij lopen reeds een tijdje te denken
Wat we jullie zouden kunnen schenken
Wij willen jullie iets bijzonders geven
Waaraan jullie veel plezier zullen beleven
Een groot cadeau is er niet bij
Maar toch maken wij jullie reuzeblij
Om jullie een beetje gerust te stellen
Zullen we jullie het volgende vertellen
Vast en zeker krijgen wij het voor elkaar
de klosopdrachten geraken af, het hele jaar
Och... jullie zullen het volgende jaar wel zien
Als wij komen klossen horen jullie ons niet ... misschien
Gaat het kruisen of wringen niet
Dan luisteren julie naar ons verdriet.
Wij komen zo graag naar het kantkloshuis
En blijven donderdag niet hangen voor de buis
Daarom wensen wij jullie met een groot gebaar
Een heel oprecht en Gelukkig Nieuwjaar
Wij worden later keineige super kloskampioenen
nou ja, ... wij geven jullie alvast dikke klapzoenen
De kantklossers van Halle
Januari 2010
Wij lopen reeds een tijdje te denken
Wat we jullie zouden kunnen schenken
Wij willen jullie iets bijzonders geven
Waaraan jullie veel plezier zullen beleven
Een groot cadeau is er niet bij
Maar toch maken wij jullie reuzeblij
Om jullie een beetje gerust te stellen
Zullen we jullie het volgende vertellen
Vast en zeker krijgen wij het voor elkaar
de klosopdrachten geraken af, het hele jaar
Och... jullie zullen het volgende jaar wel zien
Als wij komen klossen horen jullie ons niet ... misschien
Gaat het kruisen of wringen niet
Dan luisteren julie naar ons verdriet.
Wij komen zo graag naar het kantkloshuis
En blijven donderdag niet hangen voor de buis
Daarom wensen wij jullie met een groot gebaar
Een heel oprecht en Gelukkig Nieuwjaar
Wij worden later keineige super kloskampioenen
nou ja, ... wij geven jullie alvast dikke klapzoenen
De kantklossers van Halle
Januari 2010
vrijdag 22 januari 2010
Verrassing!
Gisterenavond eventjes enorm verschoten.
Opeens en totaal onverwacht komt er volk binnengewandeld dat een half uurtje voor de bijeenkomst aan de telefoon verkondigde : "We kunnen niet komen"!
We hadden toen al iets moeten vermoeden.
Maar we zijn het niet gewoon.
Pas als we gevraagd worden om eventjes te stoppen met helpen, begin ik iets te vermoeden.
Maar dat weerhoudt me niet om, zoals de rest van het bestuur, met schaamrode wangen te luisteren naar de nieuwjaarsbrief van de leden.
Zoveel werk om ons in de maling te nemen, om ons eigenlijk te bedanken met een heerlijk mandje vol lekkernijen.
Van ons drietjes, heel hartelijk bedankt aan iedereen!!!
Opeens en totaal onverwacht komt er volk binnengewandeld dat een half uurtje voor de bijeenkomst aan de telefoon verkondigde : "We kunnen niet komen"!
We hadden toen al iets moeten vermoeden.
Maar we zijn het niet gewoon.
Pas als we gevraagd worden om eventjes te stoppen met helpen, begin ik iets te vermoeden.
Maar dat weerhoudt me niet om, zoals de rest van het bestuur, met schaamrode wangen te luisteren naar de nieuwjaarsbrief van de leden.
Zoveel werk om ons in de maling te nemen, om ons eigenlijk te bedanken met een heerlijk mandje vol lekkernijen.
Van ons drietjes, heel hartelijk bedankt aan iedereen!!!
Abonneren op:
Posts (Atom)